اشک

2006-12-31T00:30:00.000Z

دوستان اين يک سالي که تو اين وبلاگ نوشتم... نميدونم به چه نتيجه اي رسيدم يا حتي چه فايده اي داشت, اما نوشتم

هرچي دل تنگم خواست نوشتم... هميشه بعد هر سلام يه خداحافظي هم هست... ديگه فکر کنم نوبت ما هم رسيده که از اينجا بريم.... سرگذشت این آشیونه چی می شه، نمی دونم؟اما مثل هميشه....هر چه باداباد

...برام دعا کنيد....از همتون ممننونم که اين مدت تحملم کردين

بي تفاوت, بي هدف, بي آرزو

مي روم در چاه تاريکي فرو

عاقبت يک شب نفس گويد که: بس

وزتپيدن باز ماند نفس

مرغ کوري مي گشايد بال خويش

مي کشد جان مرا دنبال خويش

باد سردي مي وزد در باغ ياد

!!!برگ خشکي مي رود همراه باد

....ديدار به قيامت

2006-12-20T22:50:00.000Z

ما مي رويم ، و آيا در پي ما ، يادي از درها خواهد گذشت ؟

ما مي گذريم ، و آيا غمي بر جاي ما ، در سايه ها خواهد نشست؟

برويم از سايه ني ، شايدجايي ، ساقه آخرين ، گل برتر را در سبد ما افكند

....

دنگ... دنگ

2006-11-22T19:48:00.000Z

...دنگ...، دنگ

ساعت گيج زمان در شب عمر

مي زند پي در پي زنگ

.زهر اين فكر كه اين دم گذر است

...مي شود نقش به ديوار رگ هستي من

....دنگ...، دنگ

لحظه ها مي گذرد

.آنچه بگذشت ، نمي آيد باز

.قصه اي هست كه هرگز

...ديگرنتواند شد آغاز

2006-11-21T10:20:00.000Z

خيلي وقت بود نه تو بلاگ خودم چيزي مي نوشتم نه تو بلاگ بقيه مي رفتم

شايد حالم خيلي بد بود

شايدم يه مدت واقعاً مرده بودم

نمي دونم

....فقط مي دونم صفحه ي من هنوز سياهست

2006-08-07T22:32:00.000+01:00

خواب خواب خواب

او غنوده است

روي ماسه هاي گرم

... زير نور تند آفتاب

زندگي خوش

خداحافظ

...

2006-07-11T20:06:00.000+01:00

هر نفس تابوت است

...تابوت لحظه ها

2006-07-02T22:08:00.000+01:00

مي رويم ز يادها
آرام آرام
نرم نرم
مي رويم به خاکها
آرام آرام
نرم نرم

ميرسد به مشامم هر لحظه بوي خاک
آري
...آرام آرام
...نرم نرم

2006-06-27T20:19:00.000+01:00

شايد مرگم زندگي دوباره ي کودکي باشد که پا به جهان پست ما مي گذارد

...شايد مرگم رنگ سياه اين خانه را پاك كند

... گردها را بشويد و زندگي بار ديگر نامش را پس بگيرد

...شايد مرگم شروع يک پايان باشد

2006-06-24T01:48:00.000+01:00

ديگر سخني نمانده براي گفتن

ميروم در آغوش سکوت

تا ابد اما

...اشکهاي من مي بارند

2006-06-20T21:39:00.000+01:00

مرگا کي به سراغم مي آيي؟؟؟

...خسته ام از انتظار

2006-06-14T17:44:00.000+01:00

هر دم از آيينه مي پرسم ملول

چيستم ديگر بچشمت چيستم؟

ليک در آيينه مي بينم که, واي

...سايه اي هم زانچه بودم نيستم

2006-05-16T22:23:00.000+01:00

...کاش چون پاييز بودم

...کاش چون پاييز خاموش و ملال انگيز بودم

...برگهاي آرزوهايم يکايک زرد مي شد

...آفتاب ديدگانم سرد مي شد

...آسمان سينه ام پر از درد مي شد

...ناگهان طوفان اندوهي بجانم چنگ مي زد

...اشکهايم همچو باران

...دامنم را رنگ ميزد

2006-05-05T10:12:00.000+01:00

چرا مردم نمي دانند

كه در گل هاي نا ممكن هوا سرد است؟

2006-05-03T23:55:00.000+01:00

تو را من چشم در راهم

....تو را من چشم در راهم شبا هنگام

2006-05-01T21:46:00.000+01:00

اي كاش سرنوشت جز اين مي نوشت

2006-04-27T22:10:00.000+01:00

اقتدار پرواز بيهوده بود

نه پري در کار بود نه آسماني

و با خود گفتم با اين لبهاي دوخته

روزي خواهم خنديد؟

2006-04-23T16:53:00.000+01:00

سهراب پركشيد

دستانت را می بوسم

....به درود همیشه ماندگار

2006-04-21T23:50:00.000+01:00

ساده است ستايش گلي

چيدنش

...و از ياد بردن که آبش بايد داد

2006-04-20T20:45:00.000+01:00

در جواني غصه خوردم هيچ کس يادم نکرد

در قفس ماندم ولي صياد آزادم نکرد

آتش عشقت چنان از زندگي سيرم کرد

...آرزوي مرگ کردم مرگ هم يادم نکرد

2006-04-15T16:51:00.000+01:00

...تولدت مبارک از ياد رفته

2006-04-07T23:30:00.000+01:00

حرفهای ما هنوز نا تمام
تا نگاه می کنی : وقت رفتن است
باز همان حکايت هميشگی
پيش از آنکه با خبر شوی
لحظه عظيمت تو ناگزير می شود
آی ...ای دريغ و حسرت هميشگی
....!ناگهان چقدر زود دير می شود

2006-03-29T19:33:00.000+01:00

و مرگ چيزي از جنس فراموشي است...

و آدمي چيزي از گونه ي فراموشکار...

2006-03-26T04:06:00.000+01:00

ساعت چهار صبح

تنها نشستم

چهار ساعت که صداي اون آهنگ تو گوشم

صفحه ي مانيتور سياه

اما آهنگ براي خودش هر بار که تموم ميشه دوباره شروع ميکن

حالا ساعت 4:02

يه بار ديگه صداي آهنگ تو گوشم ميپيچ

حالا شد 4:03

صفحه هنوز سياه

ساعت 4:04

2006-03-20T21:21:00.000Z

گويدم دل: هوس لبخندی است حال که عيد آمد

میزنم تا هوس زشت ز یادش برود
...

عيد مبارک

2006-03-17T10:04:00.000Z

در شهري به نام عشق

کوهيست به نام محبت

در اين کوه روديست به نام صفا

در اين رود آبرهي به نام وفا

سرانجام اين آبره به آبگيري مي رسد به نام

وداع

2006-03-07T17:25:00.000Z

بعد ما هر که وفا دید ز ما یاد کند

2006-03-04T21:09:00.000Z

بوي هجرت مي آيد

بايد امشب بروم

2006-02-25T11:50:00.000Z

بعدها نام مرا باران و باد

نرم مي شويند از رخسار سنگ

گور من گمنام مي ماند به راه

فارغ از افسانه هاي نام و ننگ

2006-02-19T18:39:00.000Z

عاقبت خانه ای می‌سازم

توی خوابی شیرین

خوابی از این شب ها

شبی از آرامش

یک شب بی فردا

سفری خواهم کرد خالی از فکر و خیال

مرکبم رام و خموش در سکوتی مرموز

دور خواهم شد دور

دور از اندیشه و وهم

عابری خسته ز راه آخر کوچه روز

خانه ام رویاییست پشت یک بیشه ز خواب

آسمانش نیلی روزگارش شیرین با شبی از مهتاب

کینه ها می مانند غصه ها می مانند آه ها رفته به باد

خنده را خواهم برد خاطری از یک دوست

کوله بارم این هاست می روم باداباد

خانه ام در خوابیست

که مرا سوی خود خواهد کشید

بعد یک روز بلند که پرم از بودن

خسته از رفتن ها خسته از دیدن ها

خواب یک دشت بزرگ خواب شیرین خیال

خانه ای خواهم دید

خواب می بینم باز

خانه ای خواهم ساخت

گرم و آرام و خموش

آه کو آن شب ناب

هر شب از این شب ها می روم خواب و هنوز

کوله بارم بر دوش

2006-02-18T22:48:00.000Z

ليک ديگر پيکر سرد مرا

مي فشارد خاك دامنگير خاک

بي تو, دور از ضربه هاي قلب تو

قلب من مي پوسد آنجا زيره خاك

2006-02-18T21:36:00.000Z

مي خزند آرام روي دفترم

دستهايم فارغ از افسون شعر

ياد مي آرم که در دستان من

روزگاري شعله مي زد خون شعر

2006-02-18T21:16:00.000Z

خاك مي خواند مرا هر دم به خويش

مي رسند از ره که در خاکم نهند

آه... شايد عاشقانم نيمه شب

گل بروي گور غمناکم نهند

2006-02-15T22:31:00.000Z

مرگ پايان کبوتر نيست

...

2006-02-06T17:28:00.000Z

سهراب هميشه مي گفت

تا شقايق هست

بايد زندگي کرد

کجايي سهراب

شقايق مرد

2006-02-03T16:53:00.000Z

من هنوز خواب ميبينم

2006-02-03T16:39:00.000Z

ياران چه غريبانه رفتند از اين خانه

هم سوخته شمع ما هم سوخته پروانه

2006-01-26T22:14:00.000Z

قید فردا رو زدم من، بی تو فردا خیلی دیره

2006-01-26T22:04:00.000Z

كنار چشمه ي چشمهايم و آرزوهاي مرده ام نشسته ام

آرزوهايي که با بغزي در گلو مردند

بدون هيچ حرفي

آرزوهايم در طابوت انتظار صبح

در بيابان نيستي دفن شدند

در انتظار دفن شدن بايد ماند

شايد خاکها بفهمند حرفهايم را

2006-01-25T21:20:00.000Z

اين يکي عزيزم هم ازم گرفتي خداااااااااااااااا

مرگ بر اين زندگي

مرگ بر اين جداي

2006-01-22T19:10:00.000Z

من شمع دلفروز سخن بودم... اکنون زبان بريده و خاموشم

ترسم که شعر نيز كند آخر... مانند روزگار فراموشم

2006-01-20T15:29:00.000Z

در پشت ميله هاي قفس, از سر ملال

با خط خوش نوشتم

بيتي به حسب حال

اول بنا نبود بسوزند عاشقان

...آتش به جان شمع فتد کاين بنا نهاد

2006-01-14T20:57:00.000Z

من همانم که پشت خرمن خنده هايم

کوله باري از غم دارم

کوله باري از درد دارم

من همانم که

کس به اتاقک تنهاييم راه نيافت

سهراب چه زيبا در حافظه ام گنجاند

که يادم باشد تنهايم

2006-01-14T15:07:00.000Z

انگار ديگه سازم هم خيال حرف زدن با من ديونرو نداره

تنهاتر از هميشه شدم

رفيق ديرينه ي من

خداحافظت

همه اميد من

خداحافظت

2006-01-08T16:37:00.000Z

نميدونم چرا اين خاطره رو دارم اينجا مي نويسم. واقعاً نميدونم چرا

سالها پيش ما به مکه مشرف شديم. آرزوي هممون برآورده شده بود

اما حيف چه بد موقع بود

اون موقع فکر کنم ۱۰ يا ۹ سلام بود. از خوشحالي بال در آورده بودم. شنيده بودم اگه بار اول باشه که خونيه خدا رو مي بيني, همون لحظه مي توني هر آرزويي که خواستي بکني و خدا هم حتماً براوردش ميکنه

بار اول که کعبه رو ديدم يه آرزو کردم

يادم وقتي جلوي کعبه ظاهر شديم, همه سجده رفتيم. صداي حق حق خواهرام, مادرم و بقيه ي خانمها و آقايون به هوا بلند شد. واي که چه ديدني بود. همه يک صدا بلند بلند گريه مي كردن, اما من به خيال خودم صد بار اون آرزو رو براي خدا با کلي التماس تکرار مي كردم که نکنه کم گفته باشم و خدا برآورده نکنه آرزومو . خدايا خواهش ميکنم, خواهش

يادش بخير, سر طواف بود. رفتم جلوي جلو کنار سرگروه کاروانمون وايستادم و هر چي اون مي گفت من تکرار مي كردم .آخر طواف مادرم با اخم اومد گفت کجا بودي تو ...تمام طوافم به هم ريخت و کلي دعوا که, بيچاره سر گروه کاروان اومد و به مامانم گفت پيش اون بودم. از مکه نميخوام براتون بگم چون هم گفتنيهام خيلي زياد و هم من قدرت توصيف کردن جايي با اين عظمت رو ندارم

موقعي که مي خواستيم برگرديم يه غم بزرگ داشتم. نمي خواستم برگردم, اما از اون ور منتظره ديدن کسي بودم که براش ذره ذره ي وجودم رو آب مي كردم که سلامت باشه.يادم هميشه کسي از مکه مي آمد کلي براش چراغوني مي کردن, بعدش هم گوسفند قرباني مي کردن و از اين جورچيزا... ساعت دقيق يادم نمياد. ۳ بود ۲صبح بود نميدونم, رسيديم.كوچه تو سوت و کور و تاريکي غمناکي فرو رفته بود. يادم دايم رو پلهاي دم در نشسته بود و سرش رو تو دستهاش قايم کرده بود. دختر دايم هم کنارش زانوي غم بغل کرده بود. از ماشين پياده شديم. من تمام شور و حالم و براي بغل کردن اعضاي خانواده از دست داده بودم. نميدونم چرا اما هواي اون كوچه انقدر خفه بود... انقدر خفه بود که نفس نميتونستم بکشم. بعد از يه سلام خيلي سرد با دايي و دختر دايم که به وضوح داشتن يه چيزي رو قايم مي كردن, يه صداي خفيف از دختر دايم شنيدم. برگشتم گفتم: چي گفتي... يه بار ديگه حرفشو تکرار کرد... مرد... احساس کردم همونجا يه سطل آب سرد خالي شد رو سرم. گيج شده بودم...چيزي نمي فهميدم

برگشتم ديدم مامانم داره مي دوه و ميره... من که هاج و واج مونده بودم پشت سر مامانم و بقيه باهم رفتيم طرف همون خيابون... همون كوچه و همون خونه.... در رو باز کرديم. صداي گريه و جيغ و داد خالم تمام تنم و مور مور کرد. رفتيم تو

آ آ آ آ آ ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه

يه تخت, يه عزيز, يه پارچه ي سفيد

مامانم پارچه رو زد كنار

ديگه هيچي نمي شنويدم. رفتم بغلش نشستم... همه چيزو تار مي ديدم. شروع کردم ناز کردنش... کجا رفتي... من دو هفته منتظره ديدنت بودم... کجا رفتي...چرا تنهام گذاشتي... حالا من حوصله ام سر ميره خونيه کي بيام... حالا پيش کي بيام که برام فال بگيره... برام خاطره تعريف کنه... حالا دست چروک کي رو بگيرمو از خدا بخوام هميشه پيشم نگاهش داره...اگه مامانم دعوام کنه پيش کي فرار کنم

دونه دونه اقوام با گريه مي آمدن تو... نمي دونم من هم داشتم با صداي بلند گريه مي كردم يا نه.اون شب نذاشتن من اونجا بمونم. من و با بقيه کوچيکترها فرستادن رفيتم خونهاي خودمون.بدبختانه من هم چون از همه کوچيکتر بودم بايد به حرفهاشون گوش مي دادم

وقتي از خونه رفتيم بيرون, شروع کردم تو خيابونا راه رفتن و بلند بلند شعرهاي روسي و ترکي که بهم ياد داده بود خواندن. صبح بيدار شديم رفتيم اونجا...بعد هم آمدن و با الله و اکبر و ... بلندش کردن. يادم عمه ام من و محکم گرفته بود و تو گوشم هي مي گفت گريه نكن... اگه مي خواي روحش شاد باشه, فقط دعا کن. هر چي از قرآن حفظ هستي براش بخوان. يادم بالش من زيره سرش بود. چه ذوقي کردم وقتي بالشم و دادم بهش. عاشق اون بالش بودم

تا بهشت زهرا رو چه جوري رفتيم نميدونم, اما شيشه ي ماشين و تا ته کشيده بودم پايين... باد با شدت تو صورتم سيلي ميزد

رسيديم اونجا... جلو در مردشور خونه نوشته بودن زير ۱۵ سال يا ۱۰ سال يادم نيست, وارد نشن,اما من با کمال پرويي سرم رو انداختم پايين و رفتم تو...وائ ئ ئ... اين بيرحم ها چرا مردها رو اين جوري مي شورن

بوي بدي فضا رو پر کرده بود...همه جا صداي گريه مي آمد... بالاخره اونو با کلي جيغ هاي خالم که هي مي گفت: آروم بشورينش شستن و دادنش بيرون

اونجا دو رکعت نماز خوانديم که من نميدونم درست خواندم يا نه. بعد بردنش سر قبر, اونجا گذاشتنش.يه آقايي آمد و شروع کرد خواندن...اگر بار گران بوديم و رفتيم

صداي گريه ها بلند شد...بعد از اين بند و بساطها, اون عزيز و توي خونه ي جديدش گذاشتن... حال خيلي ها از من بدتر بود. من اون موقع به قول همه چيزي نمي فهميدم... بچه بودم... وقتي سنگها رو چيدن روش, من به آقايي که شروع کرده بود خاک و ريختن گفتم اگه مي شه بيل رو بده به من

شروع کردم با اون بيل سنگين خاك ريختن روي همه ي خاطره هام...روي همه ي آرزوهام...روي عمرم...روي عزيزترين عزيزم اون شب نماز شب اول قبر و براي بار اول تو عمرم خواندم... بعد هم مثل هميشه مراسم ۳و ۷ و۴۰ ام برگذار شد

همه چيز خيلي زود تمام شد

سال مادر بزرگم يادم نمياد

شايد اون موقع هم توي يه عالم ديگه بودم

فقط يه حرف دارم,اونم اين که خدا آرزوي ديرينه ي من رو برآورده کرد

من از خدا خواسته بودم که بهش آرامش بده... کاري کن که ديگه درد نکش... شاد باش...خدا هم اين کار رو کرد

خداآرزوي من رو برآورده کرد

به اميد اون روزي که من هم وقتم سر بياد و بهش ملحق شم

2006-01-06T17:49:00.000Z

چرا ديگر در اين چشمان خاموش

نمي بينم نشاطي از جواني

نگاه بي فروغ و بي زبانت

نمي خندد به روي زندگاني

2006-01-06T10:11:00.000Z

سكوت يكي از اسرار عشق است
آهنگ صدا دل انگيز است ولي
طنين قلب صدائي ناب و بي الايش است از بهشت

2006-01-02T22:08:00.000Z

اين جسم من از خاك است, هم خاك شود روزي

اين خط من از دفتر, هم پاك شود روزي

هر کس که مرا خواهد, يا خط مرا خواند

شايد که كند يادم غمناک شود روزي

2006-01-02T20:58:00.000Z

كاش اين دل مرده را خدا جان مي داد

آشفتگي ام را سر و سامان مي داد

2005-12-31T16:08:00.000Z

باز هم اين اشکها ميريزند

باز هم پايان سال رسيد و من هنوز هيچم. باز سالي دگر گذشت و من به اميد تو موي ديگري را سفيد کردم

چه خوش بود آن روزها که چيزي نمي فهميدم و دلم خوش به بازي کردن بود

حال دل خوش کرده ام به پايان

2005-12-31T00:32:00.000Z

وصيت نامه ام به شرح زير مي باشد

قبر مرا نيم متر كمتر عميق كنيد تا پنجاه سانت به خدا نزديكتر باشم. بعد از مرگم، انگشت‌هاي مرا به رايگان در اختيار اداره انگشت‌نگاري قرار دهيد. به پزشك قانوني بگوييد روح مرا كالبدشكافي كند، من به آن مشكوكم! ورثه حق دارند با طلبكاران من كتك‌كاري كنند. عبور هرگونه كابل برق، تلفن، لوله آب يا گاز از داخل گور اينجانب اكيدا ممنوع است بر قبر من پنجره بگذاريد تا هنگام دلتنگي، گورستان را تماشا كنم. كارت شناسايي مرا لاي كفنم بگذاريد، شايد آنجا هم نياز باشد! مواظب باشيد به تابوت من آگهي تبليغاتي نچسبانند. روي تابوت و كفن من بنويسيد: اين عاقبت كسي است كه زگهواره تا گور دانش بجست. دوست ندارم مردم قبرم را لگدمال كنند در چمنزار خاكم كنيد! كساني كه زير تابوت مرا مي‌گيرند، بايد هم قد باشند. شماره تلفن گورستان و شماره قبر مرا به طلبكاران ندهيد. گواهينامه رانندگيم را به يك آدم مستحق بدهيد، ثواب دارد. در مجلس ختم من گاز اشك‌آور پخش كنيد تا همه به گريه بيفتند. از اينكه نمي‌توانم در مجلس ختم خودم حضوريابم قبلا پوزش مي‌طلبم. به مرده شوي بگوييد مرا با چوبك بشويد چون به صابون و پودر

حساسيت دارم. چون تمام آرزوهايم را به گور مي‌برم، سعي كنيد قبر مرا بزرگ بسازيد كه جاي جسدم باشد

اين هم از طرف سمين عزيزم. مرسي عزيزکم

2005-12-30T12:56:00.000Z

پرواز را به خاطر بسپار
پرنده مردنی است
عشق را به خاطر بسپار
معشوق رفتنی است

2005-12-30T01:57:00.000Z

آه كاش مرگ به سراغم مي آمد و من پر ميکشيدم به بيکران

کاش و هزار كاش

آه

2005-12-30T00:32:00.000Z

در خواب

پرنده

پرواز مي كند

پرنده

مي ميرد

پرواز خوابش را

مي بينم

2005-12-29T23:17:00.000Z

اي دوست

چون خاموش شدم

با دهان باد

اين ترانه را بخوان

"عشق ورزيده ام"

2005-12-28T18:37:00.000Z

می خواهم عروسک وار زندگی کنم, تا اگر سرم به سنگ خورد نشکند, تا اگر دلم را کسی شکست چیزی احساس نکنم, تا اگر به مشکلات زندگی برخوردم بی پروا به آغوش صاحبم که دخترک کوچکی بیش نیست پناه آورم ... صد

حیف که آدمم

2005-12-27T17:18:00.000Z

خیلی سخته اون چیزی که تا دیشب بود یادگاری..... صبح بلند شی و ببینی که دیگه دوستش نداری

خیلی سخته که نباشه هیچ جایی برای آشتی ... بی وفا شه اون کسی که جونتو واسش گذاشتی

خیلی سخته اون کسی که گفت واسه چشات میمیره... بره و سراغی دیگه از تو و چشات نگیره

خیلی سخته که تو پاییز با عزیزی آشنا شی ..... اما وقتی که بهار شد ... یه جوری ازش جدا شی

2005-12-23T22:51:00.000Z

بعد از اين عشق به هر عشق جهان مي خندم

هر که آرد سخن از عشق به آن مي خندم

روزي آن قدر دلم سوخت که خاکستر شد

بعد از اين سوز به سوز دگران مي خندم

خنده ئ تلخ من از گريه غم انگيزتر است

کارم از گريه گذشته است به آن مي خندم

2005-12-23T19:38:00.000Z

توي دنيا يه قلب واسه تو ميتپه واون قلب قلبي نيست جز ........قلب خودت

2005-12-22T19:28:00.000Z

آه ای نگاه‌های تماشـــا، خداوکیل!علّاف چشم‌هـــای شما هم نمی‌شوم
بگذار صـادقـانه بگـویـم بدون توهر کار می کنم... نه... نه... آدم نمی‌شوم

2005-12-22T19:22:00.000Z

خو کرده‌ی قفس را میل رها شدن نیست

2005-12-22T18:21:00.000Z

گفتم تو بگو که من چه باید بکنم

آن چیست بگو که من نباید بکنم

گفتم بنویس، چه ساکتی دیر شده
گفت دیر نگو، بگو زمان پیر شده

2005-12-20T21:42:00.000Z

بمیرد آنکه غربت را بنا کرد

مرا ازتو تورا ازمن جداکرد

2005-12-20T21:37:00.000Z

2005-12-20T21:33:00.000Z

2005-12-20T21:30:00.000Z

دوست داشتن هميشه گفتني نيست
گاه نگاه است و سکوت

2005-12-20T21:27:00.000Z

خـداوندا مـن در كـلبـه حـقيرانـــه خـود چيزي دارم كه تو در عـرش كبرياي خود نداري
من چون تويـي دارم كه تو همتاي خود نداري

2005-12-20T21:23:00.000Z

پشت دریا شهریست که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است
قایقی خواهم ساخت خواهم انداخت به آب
دور خواهم شد از این شهر غریب

2005-12-20T21:21:00.000Z

دردم از يار است و درمان نيز هم
دل فدای او شد وجان نيز هم

2005-12-20T21:19:00.000Z

ما رند و خراباتی و دیوانه و مستیم

پوشیده چه گوییم , همینیم که هستیم

زان باده که در روز ازل قسمت ما شد

پیداست که تا شام ابد سرخوش و مستیم

2005-12-20T21:16:00.000Z

ای عشق و امید ای فاتح، فتح کن قلعه فولاد دلم

دلم از کینه و نفرت پوسید برس ای عشق به فریاد دلم

2005-12-20T21:12:00.000Z

گرچه چشمان تو جز در پی زیبایی نیست
دل بکن آینه اینقدر تماشایی نیست

2005-12-20T21:09:00.000Z

شمع سوزان تو ام اينگونه خاموشم مکن
از کنارت ميروم اما فراموشم مکن

2005-12-20T21:03:00.000Z

...بوسه يعني وصل شيرين دو لب

...بوسه يغني خلسه در اعماق شب

...بوسه يعني مستي از شراب عشق

...بوسه يعني اتش و گرماي شب

...بوسه يعني لذت از دلدادگي

...لذت از شب لذت از ديوانگي

2005-12-20T20:47:00.000Z

امشب از باده خرابم كن و بگذار بميرم

غرق در جام شرابم كن و بگذار بميرم

قصه عشق به گوش من ديوانه چه خواني

بس كن افسانه و خوابم كن و بگذار بميرم

2005-12-20T20:44:00.000Z

دلم تنگ است

دلم مي سوزد از باغي كه مي سوزد

نه عياري

نه دياري

نه دستي از سر ياري

مرا اشفته مي دارد چنين اشفته بازاري

2005-12-19T22:59:00.000Z

روی گلای نرگس .. با یک مداد قرمز.. هزار دفعه نوشتم .. زندگی بی تو هرگز

2005-12-19T22:57:00.000Z

اشکی که بی صداست
پشتی که بی پناست
دستی که بسته است
پايی که خسته است
دل را که عاشق است
حرفی که صادق است
شعری که بی بهاست
شرمی که آشناست
دارايی من است
ارزانی شماست

2005-12-19T22:56:00.001Z

خسته شدم من از التماس

از اين دلاي بي احساس

از اين همه دوري عشق

از آدماي نا سپاس

2005-12-19T22:56:00.000Z

خوندنو سوختن ساختن همه یادگار عشقه
انتقام از تو گرفتن کاره من نیست کار عشقه

2005-12-19T22:54:00.000Z

کاش قلبم درد تنهایی نداشت
چهره ام هرگز پریشا نی نداشت
کاش برگ های آخر تقویم عشق
حرفی از یک روز بارانی نداشت
کاش می شد راه سخت عشق را
بی خطر پیمود و قربانی نداشت

2005-12-19T22:51:00.000Z

اگر تنهاترين تنها شوم... باز هم خدا هست

2005-12-19T22:25:00.000Z

اي کاش که از کار دل من خبرت بود
اي کاش به شهر دل من هم سفرت بود
من مرغ اسيرم که ندارم پر پرواز
اي کاش به شهر دل من هم سفرت بود

2005-12-18T21:54:00.001Z

ای اشک غم, آرام بریز
بر گونه بیمار من
ای غم تو هم لذت ببر
از این همه آزار من

2005-12-18T21:52:00.001Z

میروم خسته و افسرده و زار سوی منزلگه ویرانه خویش
به خدا میبرم از شهرشما دل شوریده و دیوانه خویش